و گذشته...

و من عاشق  کودکیم بودم

و من خدایی داشتم که توی بغلش آروم می گرفتم

ومن کنار خانواده ای که بزرگترین دغدغه شون انسانیت بود  لحظات خوبی داشتم که هرگز از یادشون نخواهم برد

و من عاشق کتاب قصه ها ی مادر بزرگ شدم چون اولین کتابی بود که کلاس اول بهم هدیه دادن و شدم شیفته ی کتاب

و من و چشمام  هرگز به رفتن آدم هایی که دوستشون داشتم و دونه دونه داشتن از پیشم می رفتن عادت نکردیم

و من با بچه هایی آشنا شدم که در کنارشون خدا از همیشه نزدیک تر بود

و من عاشق شازده کوچولوو دنیای اگزوپری شدم

و من دوستان خوبی داشتم

و من خواهر کوچولویی پیدا کردم که نمی دونم اگه واقعا خواهرم  بود اینقدر دوسش داشتم یا نه

و من تولد 18سالگیم رو که فکر می کردم خاص ترین روز دنیاست  بی هیاهو در خلوت خودم  جشن گرفتم

و من با قانون شماره ی (1) دنیا آشنا شدم:هر چیزی می تونه برای تو خیلی خاص باشه و فوق العاده ولی یادت نره..این نظر تو نه دیگران

و من اون روز ها برای همه نوشتم که: چون این روز ها چون هیچ مغازه ای نیست که دوست بفروشد همه بی دوست مانده اند..تو اگر دوست می خواهی مرا اهلی کن

و من روز ها ی سختی رو گذروندم که فکر می کردم سخت تر از اون ها امکان نداره

و من با قانون (2) دنیا آشنا شدم: عدالت مال خداست نه آدم هاش...وفا و مهربونی و صداقت رو هم  تنها از اون بخواه

و من با وجود خراب کردن کنکورم  قبول شدم

و من تازه فهمیدم که دانشگاه یعنی   مدرسه ای بزرگ تر!

و من این بار با ید دوری خواهر کوچولوم رو تحمل می کردم

و من با آدم ها ی هیجان انگیزی آشنا شدم که واقعا دوسشون داشتم

و من...

و من دو باره از صفر شروع کردم

و من لحظات نابی رو تجربه کردم

و امسال...

و من هنوزم همون کودکم

و من هنوزم عاشق خدا و خانواده و دوستامم

و من هنوزم به نیستن آدم هایی که دوسشون دارم عادت نکردم

ومن هنوزم عاشق دنیای شازده کوچولوام گرچه دیگه دلم نمی خواد اهلی بشم..

ما همیشه رسم داریم که شب تولدمون همه حلقه هامون رو توی شمع میندازیم و آرزو می کنیم.

و من دیشب دیگه  شمعی فوت نکردم ولی برای همتون -واقعا دونه دونه تون- از خدا بهترین ها رو خواستم

و من امروز یکی از تلخ ترین سال های زندگیم رو به پایان بردم....

و من امروز ........... نا خواسته وارد دهه ی سوم زندگیم شدم........